Psycholog Warszawa Psychoanaliza cz.2
wszystko o psychologii, psychologia i życie, psychologia i rzeczywistość, psychologia i zdrowie

Forum psychologiczne dotyczące zagadnień psychologicznych i teorii oraz zaburzeń psychicznych, psychiatrii, pomocy psychologicznej i psychoterapii.


You are not connected. Please login or register

Psychoanaliza cz.2

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down  Wiadomość [Strona 1 z 1]

1 Psychoanaliza cz.2 on Wto Kwi 06, 2010 3:27 am

niepowodzeń jest fakt, iż siły tłumiące operują nadal nie dopuszczając do
przywołania owych myśli do świadomości (Freud [1916-17]).
Mechanizm leżący u podstaw schorzeń psychicznych można w zarysie
zrozumieć w oparciu o wspomnianą wyżej „neurologiczną” teorię umysłu (Freud
[1895]). Na idee według Freuda składają się dwa elementy: treść oraz pewna ilość
energii psychicznej jaką się charakteryzują. Idee, które są regularnie
uświadamiane regularnie się też wyładowują. Jeśli ich wyładowanie jest z
jakiegoś powodu uniemożliwione (np. wskutek stłumienia) wówczas
niewyładowana energia gromadzi się i „rozlewa” szukając alternatywnych
sposobów ujścia i w ten sposób powoduje rozmaite problemy psychiczne.
Interwencja psychoterapeutyczna polega albo na bezpośrednim wprowadzeniu tej
idei do świadomości („atomistyczna” terapia Breuera) albo na usunięciu sił ją
tłumiących („holistyczna” terapia Freuda) – i w jednym i w drugim przypadku
prowadząc do przywrócenia drogi normalnych wyładowań.
3. Jednym z największych odkryć Freuda było przekonanie, iż decydującą rolę w
psychice ludzkiej i jej rozwoju odgrywa seksualność (por. [1905]). Pierwotna
energia psychiczna (libido) sterująca jednostką w jej przedsięwzięciach bierze się
z popędu płciowego. (Zaznaczyć tu należy jednakże, iż Freud rozumiał libido
bardzo szeroko – była to energia życiowa, zaspokojenie której prowadzi do
szeroko rozumianej przyjemności.) Dużo później Freud uznał konieczność
zapostulowania popędu śmierci (tanatos) skierowanego przeciw jednostce (por.
[1920]).
Psychika ludzka jest areną konfliktu między tymi dwoma popędami.
Wymusza to konieczność jej organizacji w trzy systemy: id (ono), ego (ja) i
superego (nad-ja). Psychika ludzka jest początkowo niezróżnicowana – jest
rezerwuarem libido i energii popędu śmierci. Składa się z systemu, który Freud
określa mianem „id”. Id jest systemem nieświadomości, który dąży do
zaspokojenia popędów, kierując się przy tym zasadą przyjemności. Z czasem, gdy
w miarę rozwoju jednostka uczy się z jednej strony jak realizować swoje potrzeby
a z drugiej, iż nie wszystkie jej potrzeby mogą być od razu zaspokojone, rozwija
się system ego. Ego (którego część jest świadoma) kieruje się zasadą
rzeczywistości. Próbuje pogodzić dążenia id z ograniczeniami jakie niesie za sobą
umiejscowienie jednostki w otoczeniu. Ostatnim systemem, który się rozwija jest
superego. Superego jest internalizacją zasad moralnych wpajanych jednostce oraz
oczekiwań skierowanych ku niej. Wymagania superego (kierującego się zasadą
moralności) wobec jednostki zwykle są zwrócone przeciw jednostce. Stąd też,
domniemywał Freud, duża część energii superego bierze się nie z popędu
płciowego lecz z popędu śmierci. Rozwój systemu superego nakłada dodatkowe
zadanie na ego, które musi dążyć do wyważenia żądań id i superego z
rzeczywistością, w jakiej jednostka się znajduje.

Zobacz profil autora

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry  Wiadomość [Strona 1 z 1]

Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach