Psycholog Warszawa identyfikacja przez przedmiot wiąże się z chwiejną tożsamością
wszystko o psychologii, psychologia i życie, psychologia i rzeczywistość, psychologia i zdrowie

Forum psychologiczne dotyczące zagadnień psychologicznych i teorii oraz zaburzeń psychicznych, psychiatrii, pomocy psychologicznej i psychoterapii.


You are not connected. Please login or register

identyfikacja przez przedmiot wiąże się z chwiejną tożsamością

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down  Wiadomość [Strona 1 z 1]

Admin


Admin

Dodatkowo identyfikacja przez przedmiot wiąże się z chwiejną tożsamością z podmiotowością, ponieważ podmiot, z natury identyfikuje się z samoświadomością i przez nią. Ale jeśli ulega społecznemu obyczajowi opartemu na identyfikacji z przedmiotem, to tym samym ulega złudzeniu identyfikowania się w ogóle, co wiąże się z dyskomfortem spowodowanym ciągłą zmianą i koniecznością zdobywania uciekającego przedmiotu. Z tej przyczyny biorą się wszystkie albo większość mniejszych bądź większych problemów psychicznych, bo raz przeskakuje na podmiotowość, aby z powodu słabej znajomości swojej samoświadomości, która jest dopiero stopniowo poznawana w procesie życia, przez obyczajową identyfikacje z przedmiotem przeskoczyć na niego, by w tożsamości z nim postrzec, że ta tożsamość nie jest adekwatna dla niego z powodu krótkotrwałości i braku wrażliwości przedmiotu, który jest martwy. W rezultacie znowu przeskakuje na podmiot, który poznawany w taki sposób poznawany jest niewłaściwie, bo niebezpośrednio. Te ciągłe skoki, które podmiot dokonuje są przyczyna braku zrozumienia siebie, a dalej innych podmiotów myślących, bo ten dany nam podmiot nie wie, czy ma rozumieć siebie i innych przez samoświadomość czy przedmiot.

Z wszystkich powyżej wymienionych przyczyn wynika, że tożsamość z osobowością powierzchowną jest błędem podmiotu, który przez niego skazuje się na niepotrzebne trudności tak psychiczne jak i przedmiotowe. Psychiczne wynikają z doświadczanych okresowo kryzysów tożsamości, wynikających z niezdolności zdobycia upragnionego przedmiotu albo jego utraty, gdzie przedmiot oznacza także cechy osobowe, które mogą również znaleźć się w relacji do przedmiotu będącego celem działania, a więc wynikają z powodu niezdolności zidentyfikowania się w realnym doświadczaniu idealnego wyobrażenia siebie. Z kolei trudności przedmiotowe wynikają z nieadekwatności posiadanych cech osobowych względem celu, jaki maja zrealizować, a także z niezdolności wykształcenia wyższych cech, które owy cel mają zrealizować. Na dodatek nakładanie na siebie względnie ściśle określonych cech osobowych jest ograniczaniem własnych, otwartych na wszystko zdolności podmiotowych i narzucaniem sobie jednostronności. Podmiot świadomy ograniczeń i trudności wynikających z tożsamości z osobowością powierzchowna nie utożsamia się z nią, bo ona uniemożliwia albo, co najmniej utrudnia mu podjecie działania wykraczającego poza utożsamione cechy, a w codziennym życiu często spotykamy sytuacje, które wykraczają poza posiadana tożsamości i bywają one takie, że natychmiastowo musimy podjąć działania, aby uratować istniejący lepszy stan przedmiotowy.

Jednostronność z kolei, najbardziej widoczna jest w poglądach, ale także w innego typu cechach osobowych, które podmiot przeciwstawia poglądom bądź cechom odmiennym. Jednostronność ma to do siebie, że jako postawa przeciwstawia się stronie odmiennej, angażując się tak w konflikt, który jest odległy od poczucia szczęścia i harmonii. A dodatkowo, kiedy jednostronność spotyka się z postawą pluralistyczną, dopuszczającą jednoczesną obecność odmienności, to ogląda siebie jako po prostu głupszą, znowu doświadczając dyskomfortu, tym razem jednak twórczego, bo pozwalającego przekroczyć jednostronność przez poznanie postawy pluralistycznej.

Innym argumentem na błędność tożsamości osobowej, ale przytoczonym wyżej w innej postaci, jest odwracanie uwagi od poznania podmiotowego przez silną intencjonalność przedmiotowa, której konsekwencje są znane z całej historii ludzkości. Ci, którzy kierują się dążeniem do posiadania przedmiotu, stają się niewrażliwi na inny podmiot, bo to, czego uczą się w swoim tak zdeterminowanym życiu, to wszelkie sposoby zdobywania przedmiotu z pogwałceniem innego podmiotu i jego praw, przed czym chroni obyczaj nasączony moralnością i stanowione prawo. Tak ukierunkowani są oni silnie i wciąż silniej intencjonalni wobec przedmiotu. Z kolei sytuacja odwrotna, czyli intencjonalność podmiotowa, uwrażliwia na drugi podmiot, bo postrzegając własna wrażliwość i doświadczając innego podmiotu w jego wrażliwości, dzięki znajomości własnej, tą sama mogę odkryć w nim.

Tożsamość oparta na przedmiocie ujawnia swoją złudność w jeszcze innych sytuacjach, gdy tymczasem tożsamość oparta na samoświadomości sama się uzasadnia. Kiedy dochodzi do gwałtownej zmiany w przedmiotowym układzie, to podmiotowi opierającemu swoje istnienie na nim, osuwa się grunt pod nogami i wpada w panikę, bo znika jego opoka. Z kolei podmiot opierający swoje istnienie na samoświadomości, kiedy dochodzi do gwałtownej zmiany w przedmiotowym świecie, stając wobec niej odnosi się najpierw do siebie, do własnej samoświadomości, aby doświadczając własnej trwałej realności, dojść do przekonania o realności tego, czego doświadcza. Mając ten punkt orientacji nie wpada w panikę, ale wpada na pomysł jak zaradzić gwałtownej zmianie, aby nie wszystko zostało stracone.

Zobacz profil autora http://wszystkoopsychologii.niceboard.net

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry  Wiadomość [Strona 1 z 1]

Similar topics

-

» Sposoby ewolucji
» Choroba

Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach