Psycholog Warszawa Psychoanaliza cz.5
wszystko o psychologii, psychologia i życie, psychologia i rzeczywistość, psychologia i zdrowie

Forum psychologiczne dotyczące zagadnień psychologicznych i teorii oraz zaburzeń psychicznych, psychiatrii, pomocy psychologicznej i psychoterapii.


You are not connected. Please login or register

Psychoanaliza cz.5

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down  Wiadomość [Strona 1 z 1]

1 Psychoanaliza cz.5 on Wto Kwi 06, 2010 3:28 am

zaspokojenia popędów. Kultura zarazem zwiększa jak i redukuje możliwości
ludzkiego spełnienia (Freud [1930]).
6. Choć teoria Freuda ulegała rozmaitym modyfikacjom, dwie idee stanowiły jej
trzon. Pierwsza z nich to dogmat psychoanalizy, wedle którego kluczem do
zdrowia psychicznego jest uświadomienie sobie pewnych nieświadomych treści.
Druga to teza, iż psychiki ludzkiej nie można zrozumieć bez odwołania się do
seksualności. Następcy Freuda odstępowali od teorii Freuda rewidując tezę drugą.
Alfred Adler [1912, 1933], założyciel szkoły psychologii indywidualnej,
podkreślał konieczność uwzględnienia czynników społecznych w rozumieniu
psychiki ludzkiej. Za dwie główne determinanty rozwoju psychicznego uznawał z
jednej strony usytuowanie w społeczności, a z drugiej dążenie do doskonałości,
którego jednym z przejawów jest dążenie do mocy. Carl Jung [1917, 1935],
twórca tzw. psychologii analitycznej, domniemał, iż psychiki indywidualnej nie
sposób zrozumieć bez odwołania się do (nie)świadomości zbiorowej
charakterystycznej dla kultury danej jednostki. Jego teoria jest jeszcze bardziej
bogata w materiał symboliczny niż teoria Freuda – kluczem do zrozumienia
jednostki są tzw. archetypy – uniwersalne symbole kulturowe znajdujące się w
nieświadomości każdego z nas. Otto Rank [1923] przypuszczał, iż centralnym
traumatycznym przeżyciem, które w mniejszym czy większym stopniu ciąży na
każdej osobie określając dalszy jej rozwój, są narodziny.
Pokreślając znaczenie społeczności i relacji społecznych, Adler nadał ton
szkole neopsychoanalizy (choć jego wpływ nie był bezpośredni, por. Ellenberger
[1970]). I tak Erich Fromm [1941] dokonał pierwszej systematycznej syntezy
psychoanalizy i marksizmu – dopatrując się przyczyn nerwic w czynnikach
społecznych i kulturowych generowanych przez ustrój kapitalistyczny. Karen
Horney [1968] również zarzuciła biologizm Freuda uznając za konieczne
odwołanie się do czynników kulturowych. Podstawowym impulsem jest według
niej dążenie do samorealizacji. Harry Stack Sullivan [1953] rozwinął tzw.
psychiatrię interpersonalną, opartą na rozumieniu osobowości jako stabilnej
organizacji procesów interpersonalnych.
Coraz większe odstępstwa od myśli Freuda można obserwować w
psychologii humanistycznej Rogersa [1951] i Maslowa [1962], teorii objektówrelacji
zapoczątkowanej przez prace Melanie Klein [1932] rozwijanej m.in. przez
Fairbairna [1952], czy też w filozoficzno-lingwistycznych pracach Lacana [1977].
Pomimo faktu, iż teorie te często nawiązują do psychoanalizy Freuda w bardzo
abstrakcyjny sposób, wszystkie w ten czy inny sposób skupiają się wokół
dogmatu psychoanalizy, który przebrzmiewa w charakterystycznie
humanistyczny sposób w przypadku terapii humanistycznej, której celem jest
„odnalezienie siebie”.

Zobacz profil autora

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry  Wiadomość [Strona 1 z 1]

Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach